AÝLE ve REHBERLÝK...

ANNELÝK - BABALIK...

 

Her öðretmen bir annedir; her anne de bir anlamda “öðretmen!..” Hangi anlamda olursa olsun önemli olan, bu sýfatý taþýyanýn ne kadar “iyi” bir anne, “iyi” bir öðretmen; baþka bir deyiþle ne kadar “iyi” bir model ve kýlavuz olduðudur... Bence öðretmenin de annenin de “iyi”liði, bir kýsmýný birlikte yürüyeceði yaþam yolculuðunda çocuðu için kusursuz bir yol haritasý oluþturulabilmesiyle orantýlý olarak artýyor ya da azalýyor.

Kuþkusuz bu süreçte, harita üzerinde bir güzergah “oluþturmak”la iþ bitmiyor; haritanýn doðru okunmasý, saðlýklý ve yetkin þekilde kullanýlmasý, yeri-zamaný geldikçe rotada düzeltmelerin yapýlmasý ve gerektikçe yeni yollar bulunmasýnda adeta uzmanlaþmak da gerekiyor...

Bu nedenlerle ben “annelik” kavramýný, sadece fiziksel bir olgu ve oluþum olarak algýlamýyor, o düzeye indirgemiyorum. Annelik, fiziksel bir oluþumu da içeren, ama ondan çok daha geniþ ve derin bir deðer, çok boyutlu bir zenginlik ve anlam taþýr.

Böyle bir kavramýn özünde, her þeyden önce, koþulsuz ve çýkarsýz bir sevgi ve sahiplenme, ama ayný zamanda, “efendi-sahip” tavrý takýnmadýn, küçücük bir canlýdan, kendine yeterli birey yaratma, o bireyi giderek özgürleþtirme ve yetkinleþtirme eylemi vardýr.

Annelik, kanýmýzla, canýmýzla beslenip büyütülen ve bizim olan bir canlýyý, hem kendimizden bir parça sayma, hem de bizden apayrý, özel bir kimlik ve kiþilik olarak tanýyabilme, öyle kabul edebilme, öyle kýlabilme olgunluðu demektir.

Annelik, bu tanýma ve kabulden sonra, onu hiç kimse ile karþýlaþtýrmadan, olduðu gibi benimseyebilme, her gün daha ileriye yürüme savaþýnda destekleyebilme; onu herkesten üstün görmeden, eksik ve yanlýþlarýyla, tek ve biricik olarak baðrýna basabilmektir.

Annelik, hem kendi yaþamýný eksiltmeden, yani “saçýný süpürge etmeden” ve “senin uðruna nelere katlandým” demeden yaþamý sonuna kadar birlikte, dostça ve arkadaþça paylaþarak sürdürebilmektir,

Annelik, özveridir; “ben” yerine “o” diyebilmek, almadan vermek, verdiðini tüm yüreðiyle ve bir tek defa baþýna kakmadan ve bir þey beklemeden, tereddütsüz sunabilmektir.

Annelik, durmadan konuþmak, nasihat etmek, söylev vermek deðil, dinlemek, anlamaya çalýþmak, onun gözleriyle bakabilmek, örnek olmak, olumlu bir model olarak örnek davranýþlar ortaya koyabilmektir.

Annelik, sormak, sorgulamak ve suçlamaktan çok, yanýt vermek, olay ve olgularýn neden ve sonuçlarýnýn farkýna varmasýný saðlayabilmek; onun tarafýndan eleþtirilirken bile gözlerinin ta içine dakikalarca, hoþgörü ve sevecenlikle dikkat kesilerek bakabilmek; söylediklerini can kulaðý ile dinleyebilmek; düþüncelerinin özünü, dümdüz, dosdoðru ve tam olarak algýlayabilmektir.

Annelik, kendisi, ailesi ve toplumu için gerektiðinde “dur” diyebilmek; ona sýnýrlarýn, hak ve özgürlüklerin farkýna varabilecek bir olgunluk kazanabilmesi için yardým edebilmek; eylemlerinin sorumluluðunu görebilme ve taþýyabilme gücü kazandýrmak demektir.

Annelik, zoru göstermek, ama ondan korkmadan, cesaret ve özgüven duygusu içinde sorunlarýn üstüne gitmek, onlarý yýlgýnlýða kararlýlýkla, öfkesiz baþarabilmektir.

Annelik, her zaman “ben buradayým, senin yanýndayým, seni destekliyorum, ama sen kendi baþýna da baþarabilirsin” düþünce ve inancý yaratabilmek; sizi daima bir koltuk deðneði ya da can simidi gibi görmesine ve kullanmasýna izin vermemek; her þeyden önce kendi ayaklarý üstüne, içinden sýmsýký basarak durmasýný ve sonra da kararlý, güvenli, azimli þekilde yürümesini saðlamak demektir.

Annelik, ona deðer vermek, deðerli olduðunu derinden duymasýna ortam hazýrlamak, deðerli olduðu bilincini, böbürlenmeden, baþkalarýna tepeden bakmadan kazandýrabilmektir.

Annelik, onun düþünce, tercih, beðeni ve kararlarýna; ölçülü olma, uygunluk ve kabul edilebilirlik sýnýrlarý için saygý duymak, gerçek bir demokrat kimlik geliþtirebilmektir.

Annelik, kendini tanýmak ve bilmek, ondan ve onun davranýþlarýndan çok kendini sorgulayabilmek, kendini aþmak, kendini eðiterek söz ve davranýþlarýný denetleyebilmek ve geliþtirebilmektir.

Annelik, günü gelince “baþka biri”yle paylaþabilmek, “baþka biri”ni yaþamýnýza kabul etmek ve böyle bir yaþama geçiþte, bu kez yukarýdaki her þeyi “o” ve “baþka biri” için tekrar yapabilmektir.

Tüm bunlara bakýnca annelik kavramýnýn neden sadece fiziksel bir olgu ve oluþum düzeyinde tutulamayacaðýný sanýrým anlatmýþ oluyorum. Bu açýdan yaklaþýnca sanýrým ortaya iki sonuç daha çýkýyor: Birincisi “annelik” için geçerli olan tüm bu saptama ve düþüncelerin babalar için de geçerli olmasý.. Ýkincisi ise “annelik” diye baþlayan her paragrafýn (sonuncusu hariç) gerçek ve destansý bir aþk yolculuðu için de geçerli bir tanýmý içermesi...

Þimdi bu iki saptama ýþýðýnda yukarýda yazýlý olan düþünceleri “annelik” sözcüðü yerine “babalýk” ve “aþýk” sözcüklerini koyarak bir daha okumayý ve “gerçek bir aþýk” olup olmadýðýnýzý test etmeyi de keyfinize býrakýyoruz!....

<-  Geri

REHBERLÝK SERVÝSÝ

 www.egitiminsesi.com © 2006