BaÅŸlıyor, baÅŸladı, bitmez derken bir yılı daha geride bırakıyoruz. Zaman o kadar hızlı geçiyor ki, insan yaÅŸlandıkça daha bir farkına varıyor bunun.

Eskilerden duyardık hep bizlerde;
"- Bizim zamanımızda okumak çok daha zordu. Åžimdi siz buna okumak mı diyorsunuz? Bizim zamanımızda iÅŸte ÅŸöyleydi, böyleydi....."

Her bayram ya da önemli günlerde yine aynı yakarışlar;
"- Eski bayramlar kalmadı artık. Nerde o eski bayramlar. Åžimdikilerde bunların hiç biri yok!"

Aslında geçmiÅŸte de olan ve günümüzde de olan biten fazla bir deÄŸiÅŸiklik yok. Elbette deÄŸiÅŸen zamana göre bir takım ÅŸeylerin deÄŸiÅŸmesi de kaçınılmaz olacaktır, olmalıdır da. Tüm bunların altında yatan, hep geçmiÅŸe duyulan özlem, geçip gitmekte olan yaÅŸamdan baÅŸkası deÄŸil hâlbuki. Ä°nsan geçmiÅŸ olayları deÄŸil de gençliÄŸini arıyor oysaki. Sanki geri gelecekmiÅŸ gibi...

Hayat insan yaÅŸamı için gerçekten de çok uzun bir zaman deÄŸil. Gençken bunun farkına fazla varılmıyor. Ama yaÅŸ biraz ilerlemeye baÅŸladı mı iÅŸte o zaman bazı ÅŸeyler deÄŸiÅŸiyor doÄŸal olarak. Dönüp de geriye baktığınız zaman yaptıklarınız, yapmak istedikleriniz ve yapamadıklarınız daha bir net görünüyor geçmiÅŸin sorgulamasında...

Ä°nsanın ömrü sürekli mücadelelerle geçiyor. YaÅŸadığı her dönem bazen kabus oluyor hayatında o an için. "Bundan daha kötüsü olmaz herhalde" diye düÅŸünmeye baÅŸlıyorsunuz. Ama zaman ilerledikçe anlaşılıyor ki, o günlerin belki de yaÅŸamında geçen ve geçecek olan en sorunsuz günler olduÄŸu...

Ä°nsan yaÅŸadıkça öÄŸreniyor; her yeni doÄŸan günde, aslında çokta fazla bir ÅŸey bilmediÄŸini. Zaman ilerliyor, yaÅŸam deÄŸiÅŸiyor, ama deÄŸiÅŸmeyen bir gerçekte var ki; o da hayatın çok fazla uzun olmadığı insan ömrü için...

Çocukluktan itibaren hep daha mutlu, refah, iyi günlerin özlemiyle daima ileriyi düÅŸlüyor. "Åžu günleri bir atlatayım çok daha güzel olacak her ÅŸey" dediÄŸin anlarda bilmiyorsun ki, aslında o günlerin en güzel günlerinin olduÄŸunu...

Hey gidi gençlik yılları. Åžimdi daha iyi görebiliyorum ki, o günler en mutlu ve en sorunsuz günlerimmiÅŸ, bense o zamanlarda tam tersini düÅŸünüyordum, soÄŸuk bir kış günü Lise birde 7 zayıflı bir karneyle eve giderken. YaÅŸ ilerledikçe ve zaman akıp gittikçe daha bir kayboluyor insan sorunlar içerisinde. Senle birlikte büyüyen o açmazlarda. Önce geçim, ardından çoluk-çocuk derdi baÅŸlıyor. Tam bunları hallettim derken bu sefer büyüklerimize olan görevlerimiz devreye giriyor. YaÅŸlanan anne-babalarımıza karşı yükümlülüklerimiz. Her ÅŸey tam bitti derken bir dönem sonrada kendimiz artık yaÅŸlılık içerisinde bocalamaya baÅŸlıyoruz. SaÄŸlıklı olabilmek, baÅŸkalarına muhtaç kalmamak için savaşıyoruz. Kaçınılmaz sona doÄŸru adım adım giderken sığınacak bir dal aramaya baÅŸlıyoruz, geçmiÅŸe duyduÄŸumuz özlemler içerisinde...

Ä°nsan ömrü boyunca ama sürekli hep bir ÅŸeylerin peÅŸinde koÅŸuyor kendi ideallerinde. ÇoÄŸu zaman yakalayamasa da bunu. Ama bunu baÅŸarmanın da tek bir yolu var; o da çalışmak, daha fazla çalışmak. Mücadele vermeden bir ÅŸey kazanmak olası deÄŸil ne yazık ki günümüzde. YaÅŸam ÅŸartlarının gittikçe daha da ağırlaÅŸtığı dünyamızda eÄŸer ezilip yok olmak istemiyorsak, hayata daha sıkı bir ÅŸekilde sarılmak, yaÅŸam mücadelesinde daha aktif rol oynamak zorundayız...

Ömrümüz mücadelelerle geçiyor. YaÅŸamın kendisi de bu deÄŸil mi zaten? En iyi öÄŸrenme modeli yaÅŸarken öÄŸrenmek ve hepsinden de önemli olan hayat okulunu baÅŸarıyla tamamlaya bilmek. Falanca okulu bitirmek çok fazla bir ÅŸey kazandırmıyor insana. Bu gün için okulda çok baÅŸarılıda olabiliriz, baÅŸarısızda olabiliriz. Planlı ve gayretli çalışmayla bunların hepsi aşılabilir. Yeter ki biz geleceÄŸe daha güvenle bakalım, ayaklarımız yere saÄŸlam bassın ve çalışma azmini hiç bir zaman kaybetmeyelim. Ä°nsanoÄŸlunun çalışarak baÅŸaramayacağı ÅŸey yok bu dünyada. Yeter ki içimizdeki o umut ve sevgi ışığı, çalışma azmi sönmesin...
 
Büyükler olarak bizlere düÅŸen görevde, çocuklarımızın baÅŸarı veya baÅŸarısızlıklarına sahip çıkmak ve onlara bu doÄŸru yolu gösterebilmek. Unutmayalım ki çocuÄŸumuzun nasıl baÅŸarısı bizimse, baÅŸarısızlığı da bizim...

Geçip gitmekte olan hayat yolunda daha alınacak çok yolumuz, öÄŸrenilecek çok dersimiz, baÅŸarılacak çok mücadelemiz bizleri bekliyor. Belki kimimiz henüz başındayız, kimimiz de belki sonunda yolun kim bilir?

Tüm eÄŸitim camiasına iyi bir yıl dileklerimle.

Sevgiler Saygılar...