Memleketimden İnsan Manzaraları

Vagonlar geliyorlar sallanarak.

'-Usta! ..'

Alaeddin döndü kömürcü İsmail’e

'-Ne var Ä°smail? '

'-Usta ne olacak bu harbin sonu? '

'-Ä°yi olacak.'

'-Nasıl yani? '

'-Yemekli vagonda rakı içeceğiz.'

'-Biz mi? '

'-Biz.'

'-Kömürü kim atacak?

Kim sürecek makineyi? '

'-Onu da biz.'

'-Alayı bırak usta,

Kim Kazanacak? '

'-Biz.'

İsmail hiçbir şey anlamadıysa da

üstelemedi.

Çok siyah ve çok kalın kaşlarıyla oynadı biraz

sonra: '-Ustam' dedi,

'Bir sualim daha var.

Şu gördüğün raylar

dolanır mı bütün dünya yüzünü? '



'-Dolanır.'

'-Demek ki harp olmasa,

ama yalnız harp değil,

hudutlarda sorgu sual sorulmasa,

rayların üzerine saldık mı makineyi

dünyanın bir ucundan öbür ucuna varır.'

'-Deniz dedi mi durur.'

'-Gemilere binersin.'

'-Tayyare daha iyi.'



İsmail güldü.

Kırıktı ön dişlerinden biri.

'-Ben tayyareye binemem usta,

anamın vasiyeti var.'

'-Tayyareye binme, diye mi? '

'-Hayır

karıncayı bile incitme, diye.'

Alaeddin kocaman elini vurdu

çıplak uzun ensesine İsmail’in:



'-Sen ne hafız oğlusun!

Zararı yok ulan,

yine de bineriz tayyareye,

adam öldürmek için değil

gökyüzünde püfür püfür

safa sürmek için...

Åžimdi sen hele

ateşi bir süngüle.'



Vagonlar geliyorlar sallanarak.

Eklenme: 13-11-2005
Şair: Nazım Hikmet
Yazan: yilmazogretmen
Hit: 819
[ Geri dön | Sevdiklerinize gönderin | Yazdırın ]